تبلیغات
گروه فیزیک استان کردستان - متن سخنرانی دکتر کرمی در همایش دانشگاه کردستان: برخی دستاوردهای مهم نور در نجوم-20
 
گروه فیزیک استان کردستان
درباره وبلاگ


سایت گروه فیزیک استان کردستان
مکانی برای اطلاع از آخرین اخبار
و فعالیت های گروه فیزیک
و به اشتراک گذاشتن تجربیات متنوع
و ارزشمند همکاران علاقمند
به آموزش فیزیک

ایجاد کننده وبلاگ : سیروان مردوخی
مطالب اخیر

... ادامه مطلب از پست قبلی:

با توجه به شکل قبل (شکل 31):

پنزیاس و ویلسون در سال 1965 دیدند این تابش زمینة کیهانی (همان اتاق خالی ای که ما تصور کردیم) یکدست است. اصلاً افت و خیزی وجود ندارد، و همة نقاط در دمای حدود 3 کلوین هستند،

کوبی در سال 1992 نشان داد ناهمسانگردی وجود دارد، و این هم جایزة نوبل را با خود به همراه داشت، این دو نفر آمدند گفتند: نگاه کنید! یک قسمتهایی آبی است که یعنی دما بیشتر است، یک قسمتهایی داریم سبز رنگ که یعنی دما کمتر است.

در سال 2003، WMAP آمد و کیفیت تصویر تابش زمینه را بهتر کرد.


ببینید! همین جور دقت افت و خیزها دارد بالاتر می رود، و آخرین اش در سال 2013 است که توسط پلانک ثبت شده است. این بهترین تصویری است که ما در حال حاضر از کیهان داریم. دقت کنید! در این تصویر که لکه های رنگی مختلف قرمز و آبی و ... دیده می شود، هر نقطه یک دمایی دارد؛ یک کم بیشتر یا کمتر از 3 کلوین. این تصویر کیهان است زمانی که 380 هزار سال عمر داشته است. حالا چرا 380 هزار سال؟

خوب وقتی شما مثلاً از خورشید عکس می گیرید، خورشیدی که الان می بینید، خورشید هشت دقیقه قبل است! چون نور خورشید هشت دقیقه طور می کشد تا فاصلة میان زمین و خورشید را طی کرده و به ما برسد. اگر همین الان خورشید حذف شود، شما هشت دقیقه دیگر می فهمید که دیگر خورشیدی وجود ندارد! یا وقتی به ماه نگاه می کنید، تصویر یک ثانیة قبلش را می بینید، چون اینجا، (به دلیل کمتر بودن فاصلة ماه تا زمین) فقط یک ثانیه طول می کشد تا نور ماه به زمین برسد.

در مورد تابش زمینة کیهانی نیز، فوتون ها در زمانی توانستند به سمت ما بیایند که کیهان 380 هزار سال داشته است. بنابراین این تصویر و عکس تابش زمینة کیهانی که الان داریم در آن زندگی می کنیم، مربوط به زمانی است که کیهان 380 هزار سال عمر داشته است. اینها برای کیهان شناسان به شدت مهم است.

البته در این زمینه، حاصل شد سه جایزة نوبل! که این سومی هم باز به کمک نور بود. و این کشف چیزی نبود جز انبساط شتابدار کیهان.

کشف انبساط شتابدار کیهان

این یکی کشف، بسیار مهیج بود. هابل در سال 1929 نشان داد که کهکشان ها دارند از هم دور می شوند و کیهان در حال انبساط است، که تأییدی برای نظریة انفجار بزرگ داغ بود. در سال 1998 محققان متوجه شدند که نه تنها کیهان در حال انبساط است، این انبساط تندشونده نیز هست! یعنی یک انبساط شتابدار! درست مثل اینکه رانندة ماشینی پا روی پدال گاز گذاشته، و همین طور در حال گاز دادن باشد!

خوب حالا چطور این را آشکارسازی کردند؟ لازم است به این نکته دقت کنید که ته کیهان خیلی خیلی تاریک است، و برای آنکه بتوانیم از آن اطلاعات بگیریم، باید با تلسکوپ دنبال موجوداتی بگردیم که روشنایی شان خیلی بالا باشد. به اینها اصطلاحاً شمع های کیهانی می گویند. حالا چرا به آنها می گویند شمع؟ چون با آن، جایی را که تاریک است روشن می کنند. نقاط دور کیهان را که خیلی تاریک هستند، نمی توان دید. بنابراین کیهان شناسان و منجمان، موجوداتی را که انرژِی بسیار زیادی گسیل می کنند و پرنورتر هستند، شکار می کنند و آن قسمتهای دور را به کمک آن می بینند. ببینیم چطوری؟

ادامه مطلب در پست بعدی ...



نوع مطلب : مطالب علمی، اخبار، همایشها و نشستهای تخصصی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :